Eerst het antwoord, dan de nuance: schrijven om door een AI te worden overgenomen
Twintig jaar lang schreven we voor een lezer die binnenkwam via de homepage of via een zoekresultaat en daarna van boven naar beneden las. Generatieve engines lezen anders. Ze splitsen een vraag op in deelvragen, zoeken bij elke deelvraag de passage die het beste antwoord geeft en stellen een antwoord samen uit fragmenten die uit verschillende pagina's komen. Google beschrijft dat mechanisme onder de naam query fan-out in de aankondiging van zijn AI-modus. Schrijven om overgenomen te worden is schrijven in zelfstandige passages, die elk met hun antwoord openen.
De eenheid van selectie is de passage
Als een model een antwoord voorbereidt, leest het je pagina niet als geheel. Het krijgt fragmenten, vaak van een paar honderd woorden, geselecteerd omdat ze bij een deelvraag passen. Een fragment dat begint met "Zoals we hierboven zagen" of "Dit punt verdient uitleg" is op zichzelf onbruikbaar: het hangt af van wat eraan voorafgaat. Een fragment dat begint met "De wettelijke bedenktijd bedraagt veertien dagen vanaf ontvangst" is dat meteen wel.
Elke sectie moet dus zonder de andere te lezen zijn. De kop stelt een herkenbare vraag, de eerste zin beantwoordt die, en de rest onderbouwt, nuanceert en verwijst naar de bronnen. De menselijke lezer wint er ook bij, want zo scant hij nu eenmaal een lang artikel.
Van de vraag naar de bronnen: de schrijfvolgorde van een sectie
- Eén vraag per H2. De sectiekop is een echte vraag, zoals een lezer die zou stellen, of het bevestigende equivalent daarvan. "Wat kost een SEO-audit?" is beter dan "Tarieven". De deelvragen die een engine genereert lijken op vragen van lezers, niet op kopjes uit een inhoudsopgave.
- Het antwoord in de eerste zin. Geen inleiding, geen opfrissing van de context. Het cijfer, de definitie, het standpunt. Hangt het antwoord af van het geval, noem dan eerst het meest voorkomende geval en kondig daarna de uitzonderingen aan.
- Daarna de nuance, met de bron erbij. De voorwaarden, de grenzen en de tegenvoorbeelden komen na het antwoord, en elke bewering die telt verwijst naar een identificeerbare bron. Het onderzoek naar optimalisatie voor generatieve engines, met name de GEO-studie uit 2023, meet dat het toevoegen van bronvermeldingen, statistieken en toegeschreven citaten de kans dat een passage wordt overgenomen het sterkst verhoogt.
- Sluit af met wat de lezer moet nagaan. De laatste zin van de sectie zegt wat de lezer moet doen of controleren, of verwijst naar de volgende sectie. Concluderende formules leveren de engine noch de lezer iets op.
Voor en na op dezelfde alinea
Een voorbeeld uit een gids over sitemaps laat het verschil zien.
| Versie "pagina" | Versie "passage" |
|---|---|
| In dit deel gaan we bekijken waarom het veld lastmod belangrijk is voor je vindbaarheid en hoe Google het meeweegt, iets wat vaak verkeerd wordt begrepen. | Google gebruikt de lastmod-datum van een sitemap alleen als die consistent en verifieerbaar is; de velden priority en changefreq worden genegeerd. Dragen alle URL's de datum van de laatste build, dan verdwijnt het signaal. |
De tweede versie geeft antwoord, is precies, verwijst impliciet naar officiële documentatie en staat op zichzelf. De eerste zegt niets zolang je het vervolg niet hebt gelezen. Een engine die alleen dat fragment voor zich heeft, kiest de tweede.
Wat Google zelf over zijn systemen zegt
De documentatie van Google over de AI-functies zegt iets heel precies: er bestaat geen speciale markup om in een AI Overview geciteerd te worden; de aanbevelingen zijn die voor nuttige content. De gids over het maken van nuttige content stelt vragen die samenvallen met de methode hierboven: levert de content originele informatie, een analyse die verder gaat dan het voor de hand liggende, een volledig antwoord op de gestelde vraag? Is ze geschreven door iemand die het onderwerp aantoonbaar kent? Dat zijn vragen van een redacteur, niet van een technicus.
Bing publiceert van zijn kant richtlijnen voor webmasters die dezelfde kant op wijzen en eraan herinneren dat de gegenereerde antwoorden op de klassieke zoekindex steunen: wat niet geïndexeerd is, kan niet geciteerd worden.
Welke formats helpen, en welke schaden
Sommige structuren maken een passage makkelijker te extraheren en weer te geven:
- De vergelijkingstabel voor elke vraag van het type "wat is het verschil tussen A en B". Een model geeft die trouw weer, meestal met bronvermelding.
- De genummerde lijst voor een procedure, op voorwaarde dat elke stap een volledige, zelfstandige zin is.
- De definitie in één zin aan het begin van een sectie, als het onderwerp zich daarvoor leent.
- De datum en de eenheid bij elk cijfer: "14 dagen", "in 2026", "in euro's exclusief btw". Een cijfer zonder eenheid of datum wordt zelden overgenomen.
De titel van het artikel zelf volgt dezelfde regel. Een H1 die de echte vraag van de lezer bevat, in diens eigen woorden, wordt vaker teruggevonden dan een pakkende maar vage titel. "Moet je ‘gegenereerd door AI’ op je artikelen zetten?" sluit aan bij de vraag van een gebruiker; "AI en transparantie: een nieuwe uitdaging" niet. Hetzelfde geldt voor de meta description, die geen slogan is maar het samengebalde antwoord dat de engine zal tonen of overnemen.
Omgekeerd verslechteren drie gewoonten uit de volume-SEO de kans op overname: het zoekwoord in elke alinea herhalen, wat de GEO-studie als nutteloos en soms averechts meet; overgangsalinea's die niets zeggen; en inleidingen die de inhoudsopgave aankondigen in plaats van het onderwerp in te gaan.
De methode volhouden over driehonderd artikelen
Deze methode is eenvoudig toe te passen op één artikel en lastig vol te houden over driehonderd. Ze veronderstelt dat het redactiesjabloon de structuur vraag / antwoord / nuance / bron oplegt, dat het bronwerk voor publicatie wordt gecontroleerd en dat de eindredactie net zo goed op de citeerbaarheid van de passages let als op de spelling. Daar weegt de productietool: een CMS dat artikelen genereert zonder die discipline op te leggen, produceert pagina's die niemand citeert. In een ander artikel gaan we in op de vier signalen waar generatieve engines naar kijken, waarvan het hier beschreven signaal pas het tweede is.
Een punt dat over het hoofd wordt gezien: in zelfstandige passages schrijven beschermt ook tegen citaten buiten hun context. Draagt elke sectie haar nuance met zich mee, dan neemt een model dat de sectie citeert die nuance over. Staat de nuance drie secties verderop, dan gaat ze verloren, en het is jouw naam die aan een afgekapte bewering hangt.
Geschreven door
Yann Léguillon
Voorzitter van Mazette, de uitgever van Joornal. Hij begeleidt bedrijven die hun eigen medium opbouwen: redactionele structuur, zichtbaarheid in zoekmachines en in AI-antwoorden, productie op schaal.